Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, η ευημερία των παιδιών είναι ο απόλυτος δείκτης ενός υγιούς τόπου, μιας δημοκρατικής κοινωνίας και μιας καλής διακυβέρνησης. Μεγαλώνοντας στις πόλεις, η ευημερία των παιδιών καθορίζεται σε σημαντικό βαθμό από το περιβάλλον στο οποίο κινούνται καθημερινά κι επομένως από τον αστικό σχεδιασμό που έχει υλοποιηθεί και τα διαθέσιμα μέσα μετακίνησης. 

Διεθνείς οργανισμοί και τοπικοί φορείς στηρίζουν συνεχώς δράσεις για να τονίσουν τη σημασία της ανάπτυξης αστικού σχεδιασμού φιλικού προς τα παιδιά. Χαρακτηριστική πρωτοβουλία είναι αυτή της UNICEF – Child Friendly Cities Initiative η οποία ξεκίνησε το 1996 και έχει ως στόχο να στηρίξει τις τοπικές κοινωνίες που επιθυμούν να κάνουν τις πόλεις τους πιο φιλικές προς τα παιδιά. Πριν την εμφάνιση της πανδημίας, στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις διοργανώνονταν διαγωνισμοί και εκδηλώσεις στις οποίες τα παιδιά όλων των ηλικιών είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν τις καθημερινές τους ανάγκες, να περιγράψουν τα καθημερινά τους προβλήματα και να μοιραστούν ιδέες και όνειρα σχετικά με τις καθημερινές τους μετακινήσεις. Δυστυχώς λόγω της υγειονομικής κρίσης τέτοιου είδους εκδηλώσεις δεν γίνεται να πραγματοποιηθούν σήμερα. Μπορούμε ωστόσο μέσα από συζήτηση και παιχνίδι στο σπίτι να αφήσουμε τα παιδιά μας να αναπτύξουν τις ιδέες τους και να οραματιστούν τη ιδανική πόλη. 

Αυτό προσπαθήσαμε να κάνουμε με τη μικρή μου το σαββατοκύριακο που μας πέρασε. Φτιάξαμε μια πόλη με φανταστικά συστήματα μεταφορών, με τη συμμετοχή πολλών παιχνιδιών της. Αυτό που μου έκανε εντύπωση κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού μας, ήταν η συνεχόμενη θέληση της μικρής μου να συνδυάζει διαφορετικά μέσα μεταφοράς (συνδυασμένες μεταφορές…), όπως επίσης και η φαντασία της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ο ενθουσιασμός της για ένα αιωρούμενο σιδηροδρομικό δίκτυο, όπως αυτό που λειτουργεί στην πόλη Wupertal της Γερμανίας. Το σίγουρο είναι πως με το μυαλό και τα μάτια ενός παιδιού, ακόμα και τα πιο δύσκολα προβλήματα που συναντούμε στις καθημερινές μας μετακινήσεις λύνονται!